Prolog..

Cisza...
Głęboka cisza...
Blask ostatniego zaklęcia...
Ciężkie oddechy rannych ludzi...
Ryk zwycięstwa. Zwycięstwa dobrych ludzi...

Draco biegł gruzami Hogwartu. Ojciec dał mu znak, że uciekają do Fortecy Ciemności. Większość śmierciożerców już się tam teleportowało, ale on musiał najpierw zobaczyć ją.. Całą i zdrową.
Stała wśród gruzów korytarza prowadzącego do gabinetu dyrektorki. Nie wiedział dlaczego, ale uśmiechnęła się na jego widok. Podbiegł. Po jego czole spływała krew, a ból pulsował niemiłosiernie. Płakała... Otarł jej łzę i pocałował. Głęboko i namiętnie, a ona to odwzajemniła. Prawdopodobnie widział ją ostatni raz w życiu, więc nie przejmował się tym co robił. Spojrzał w jej piękne czarne oczy. Ich widok sprawiał mu radość już od trzeciej klasy... A teraz musiał się nimi nacieszyć do końca życia. To nie był koniec. Lucjusz Malfoy już od dawna planował ten dzień. Czarny Pan nie żyje, a on zajmie jego miejsce. Oczywiście Draco był tylko jego sługą. Tym od czarnej roboty. Dlatego ociągał się z powrotem do zimnych murów zapomnianego zamku. Ostatni raz przytulił Hermionę a do jego oczu napłynęły łzy. Dziewczyna oparła się o ścianę.
-Muszę Cię chronić Hermiono, kocham cię.
-Ja ciebie też Draco- spojrzała nie niego lecz zamiast chłopca który ją przed chwilą przytulał stał chłodny blondwłosy śmierciożerca.
-Obliviate- powiedział.
Nigdy o niej nie zapomni, ale wiedział jedno

To dopiero początek krwawych czasów.

Szelest peleryny. pyknięcie i nie było po nim śladu. Nawet nie wiedział, że jakaś smuga zawsze pozostanie...


















Prolog! 
Krótki, chaotyczny ale taki miał być!
W sumie jestem z niego zadowolona ;)
Piosenka jaka mi pomagała to:
Florence + the Machine- No light, no light

Dziękuję i mam nadzieję, że pojawi się tutaj jakiś komentarz,
 Ignis